"Ο,ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΟ ΜΟΥ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΔΙΚΟ ΣΟΥ"!!!

ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΕΒΔΟΜΑΔΑ ΠΡΟΣΕΥΧΗΣ

ΟΔΗΓΟΣ ΣΥΜΠΡΟΣΕΥΧΗΣ

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΣ ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΟΣ ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ

Κι ο πατέρας του του απάντησε: «παιδί μου, εσύ είσαι πάντοτε μαζί μου κι ό,τι είναι δικό μου είναι και δικό σου. Έπρεπε όμως να ευφρανθούμε και να χαρούμε, γιατί ο αδελφός σου αυτός ήταν νεκρός κι αναστήθηκε, ήταν χαμένος και βρέθηκε». (Λουκάς 15:31 – 32)

"Η θεία δύναμή του μας δώρισε όλα όσα μας χρειάζονται για τη ζωή μας και για τη λατρεία του θεού, με τη βαθιά γνώση εκείνου που μας κάλεσε με τη δόξα του και τα θαυμαστά του έργα." (Β΄ Πέτρου 1:3)

Κάποιος είπε κάποτε ότι θα μπορούσαμε να επωφεληθούμε περισσότερο από τις προσευχές μας και από τη μελέτη της Καινής Διαθήκης αν τη μελετούσαμε σαν να ήμασταν Φαρισαίοι. Η παραβολή αυτή του άσωτου γιου προοριζόταν αρχικά για τους Φαρισαίους που βρίσκονταν κοντά. Ήταν αυτοί που στέκονταν εκεί γεμάτοι πρόκληση να δουν το τέλος της παραβολής – να επιλέξουν αν θα έμπαιναν ή όχι στο σπίτι του Πατέρα για να γιορτάσουν μαζί του τη δεύτερη γέννηση του αμαρτωλού γιου του. Αν θα συμμετείχαν στη γιορτή, αν θα αποδέχονταν τους αμαρτωλούς και θα χαίρονται με τον Πατέρα. Αν θα δέχονταν αυτή τη διαβεβαίωση του Πατέρα πως, ό,τι είναι δικό του, είναι και δικό τους.

Ό,τι είναι δικό μου είναι και δικό σου Ένα πρόβλημα που αντιμετωπίζουμε όλοι μας είναι, ότι συνεχώς πιστεύουμε ότι χρειαζόμαστε περισσότερα πράγματα ή κάτι διαφορετικό, κάτι καινούριο για να γίνουμε καλοί χριστιανοί και για να κάνουμε ό,τι Εκείνος μας έχει καλέσει να κάνουμε. Μας λείπει η απλή καθημερινή ευτυχία να είμαστε ακριβώς εκεί που είμαστε τώρα, παρ’ όλα τα εμπόδια. Είναι δύσκολο να πιστέψουμε ότι τα πλούτη που αναζητούμε είναι κρυμμένα ακριβώς κάτω από τα πόδια μας. Είναι δύσκολο να πιστέψουμε ότι ο θησαυρός είναι ο ίδιος ο Χριστός που ζει μέσα μας και το γεγονός ότι ο Θεός έχει κάνει κατοικητήριό Του το σώμα μας. Είναι δύσκολο να πιστέψουμε ότι έχουμε οτιδήποτε χρειαζόμαστε για μια αγία ζωή.

Ως εκκλησία της Ευρώπης πολλές φορές μοιάζουμε με τον Ιακώβ που μόλις ξύπνησε φώναξε, «Βεβαίως ο Θεός βρίσκεται σ’ αυτόν τον τόπο και εγώ δεν το γνώριζα!» Τα λόγια, «παιδί μου, εσύ είσαι πάντοτε μαζί μου κι ό,τι είναι δικό μου είναι και δικό σου» αφορούν και εμάς που ζούμε μέσα στην πλέον αθεϊστική ήπειρο του κόσμου. Έχουμε ό,τι μας χρειάζεται για μια πλήρη ζωή με το Θεό και το μόνο που έχουμε να κάνουμε είναι να μπούμε μέσα. Ο Θεός θα φροντίσει για τα υπόλοιπα.

Προσευχόμαστε...

✽ Για την ανανέωση της αγάπης της εκκλησίας προς τους ανθρώπους.

✽ Για μας, ως εκκλησία, να είμαστε πρόθυμοι να βγούμε από τη βολή μας και να αναζητήσουμε «το απολωλός».

✽ Να αυξηθούμε στην κατανόηση του πλούτου και του μεγαλείου της ζωής εν Χριστώ, ώστε ως παιδιά του Θεού να βαδίζουμε με τη βεβαιότητα της παρουσίας Του καθημερινά.

✽ Για μια καινούρια γενιά ευαγγελιστών, που θα είναι σε θέση να παρουσιάσουν την πληρότητα της βασιλείας του Θεού και να σκορπάνε τα καλά νέα του Ευαγγελίου με τη δύναμη και τη σοφία του Αγίου Πνεύματος. (Για να σηκώσει προφήτες και αποστόλους μέσα στην εκκλησία, και να μας μεταφέρουν τη Φωνή του Θεού για το "ΤΩΡΑ" και το άμεσο μέλλον. Για να φανερωθεί η δύναμη της Αγάπης Του με τεράστια και σημεία - προστιθέμενο από την εκκλησία μας)

✽ Για διακονίες που εξαπλώνουν το μήνυμα του Χριστού ιεραποστολικά σ’ άλλα κράτη και εργάτες της κοινότητάς μας που υπηρετούν έξω απ΄το τη χώρα μας.

✽ Για τα αγαπητά μας πρόσωπα που είναι μακριά από το Θεό ώστε να έρθουν σ’ Αυτόν.

Το σύνδρομο του μεγάλου αδελφού!

ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΕΒΔΟΜΑΔΑ ΠΡΟΣΕΥΧΗΣ

ΟΔΗΓΟΣ ΣΥΜΠΡΟΣΕΥΧΗΣ

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΣ ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΟΣ ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ

Ο μεγαλύτερος γιος του βρισκόταν στο χωράφι και καθώς ερχόταν και πλησίαζε στο σπίτι, άκουσε μουσικές και χορούς. Φώναξε, λοιπόν, έναν από τους υπηρέτες και ρώτησε να μάθει τι συμβαίνει. Εκείνος του είπε: «γύρισε ο αδελφός σου κι ο πατέρας σου έσφαξε το σιτευτό μοσχάρι γιατί του ήρθε πίσω γερός». Αυτός τότε θύμωσε και δεν ήθελε να μπει μέσα. Ο πατέρα του βγήκε και τον παρακαλούσε, εκείνος όμως του αποκρίθηκε: «εγώ τόσα χρόνια σου δουλεύω και ποτέ δεν παράκουσα καμιά εντολή σου· κι όμως σ’ εμένα δεν έδωσες ποτέ ένα κατσίκι για να ευφρανθώ με τους φίλους μου. Όταν όμως ήρθε αυτός ο γιος σου, που κατασπατάλησε την περιουσία σου με πόρνες, έσφαξες για χάρη του το σιτευτό μοσχάρι». Κι ο πατέρας του του απάντησε: «παιδί μου εσύ είσαι πάντοτε μαζί μου κι ό,τι είναι δικό μου είναι και δικό σου. Έπρεπε όμως να ευφρανθούμε και να χαρούμε, γιατί ο αδελφός σου αυτός ήταν νεκρός κι αναστήθηκε, ήταν χαμένος και βρέθηκε». (Λουκάς 15:25 – 30)

Η αντίδραση του μεγάλου αδελφού είναι σκληρή, γεμάτη από κατάκριση, περιφρόνηση και κριτική. Δεν μπορεί να καταλάβει πόσο μακριά βρίσκεται από την αληθινή αγάπη, τη συμπόνια και την αποδοχή. Είναι τόσο απασχολημένος με τη διαχείριση της περιουσίας που δεν μπορεί να δει:

• την καρδιά και την αγάπη του πατέρα του

• την επιστροφή του αδελφού του ούτε την πλήρη ανανέωσή του

• τις ευλογίες του πατέρα του στη δική του ζωή

Ίσως κι εσύ να μεγάλωσες μέσα στην εκκλησία, υπακούοντας πάντα στους γονείς σου και στο Θεό. Ίσως δεν απομακρύνθηκες ποτέ από το σπίτι, ούτε σπατάλησες τα χρήματά σου σε διάφορες απολαύσεις. Ήσουν υπεύθυνο άτομο και κρατούσες τις παραδόσεις σ’ ολόκληρη τη ζωή σου, όμως παρόλα αυτά ένιωθες τόσο χαμένος όσο ο νεώτερος γιος.

Ο Henri Nouwen γράφει τις εμπειρίες του ως «μεγάλος αδελφός»: «Ξαφνικά είδα τον εαυτό μου από μια εντελώς διαφορετική οπτική γωνία. Είδα τη ζήλια, το θυμό, τον εγωκεντρισμό, την ισχυρογνωμοσύνη, την ακαμψία μου, και... την αυτοδικαίωσή μου. Είδα τον εαυτό μου σαν ένα κακομαθημένο μωρό. Είδα τις σκέψεις μου και τα συναισθήματά μου να κυριαρχούνται από πικρία... Ήμουν σίγουρα σαν το μεγάλο γιο, αλλά το ίδιο χαμένος όσο και ο νεώτερος γιος, παρόλο που είχα μείνει στο «πατρικό» σ’ όλη μου τη ζωή.

Με προσευχή...

✽ Να μετανοήσουμε για όλες εκείνες τις περιπτώσεις που είχαμε την ίδια στάση με το μεγάλο αδελφό.

✽ Να εξομολογηθούμε για την πικρία μας, την κακή μας διάθεση, την αυτολύπηση. Ας εξομολογηθούμε τη ζήλια μας για τον αυθορμητισμό, την παιχνιδιάρικη διάθεση και τη χαρά των νεώτερων αδελφών.

✽ Ας προσευχηθούμε για τα πρωτότοκα παιδιά, που συχνά είναι μοντέλα τελειότητας, να απελευθερωθούν απ’ αυτή τη βαριά ευθύνη που νιώθουν.

✽ Ας προσευχηθούμε για την απομάκρυνση του φαρισαϊσμού και του νομικισμού μέσα από τις εκκλησίες μας και από εμάς προσωπικά.

✽ Ας προσευχηθούμε για διακονίες που είναι διαφορετικές από τις δικές μας, εκκλησίες που αποφασίζουν να έχουν μια παρουσία μέσα στη γειτονιά και την κοινωνία της πόλης υπηρετώντας τον άνθρωπο και τις ανάγκες του.

✽ Ας προσευχηθούμε για ιατρικές διακονίες και την κλινική του Αγίου Λουκά στη Θεσσαλονίκη που υπηρετεί χιλιάδες συνανθρώπους μας κάθε μήνα.

Γιορτή!!!

                                        ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΕΒΔΟΜΑΔΑ ΠΡΟΣΕΥΧΗΣ

                                              ΟΔΗΓΟΣ ΣΥΜΠΡΟΣΕΥΧΩΝ

                                            ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΣ ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΟΣ ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ

"Τότε ο γιος του του είπε: «πατέρα, αμάρτησα στο Θεό και σ’ εσένα και δεν αξίζω να λέγομαι παιδί σου». Ο πατέρας όμως γύρισε στους δούλους του και τους διέταξε: «βγάλτε γρήγορα την καλύτερη στολή και ντύστε τον· φορέστε του δαχτυλίδι στο χέρι και δώστε του υποδήματα. Φέρτε το σιτευτό μοσχάρι και σφάξτε το να φάμε και να ευφρανθούμε, γιατί αυτός ο γιος μου ήταν νεκρός και αναστήθηκε, ήταν χαμένος και βρέθηκε». Έτσι άρχισαν να ευφραίνονται." (Λουκάς 15:21 – 24)

Όταν ο άσωτος γιος επιστρέφει στο πατρικό, ένα συνηθισμένο γεύμα ή μια παραδοσιακή συγκέντρωση δεν είναι αρκετά. Είναι ώρα για γιορτή. «Ο Θεός χαίρεται. Όχι γιατί τα προβλήματα του κόσμου έχουν λυθεί ή γιατί ο ανθρώπινος πόνος έχει τελειώσει, ούτε γιατί χιλιάδες άνθρωποι έχουν επιστρέψει στο Χριστό. Όχι, ο Θεός χαίρεται επειδή ένα παιδί του που ήταν χαμένο έχει βρεθεί και μας καλεί να πάρουμε μέρος σ’ αυτή τη χαρά. Είναι η χαρά του Θεού και όχι η χαρά που δίνει ο κόσμος. Είναι η χαρά που απολαμβάνουμε όταν ένα χαμένο παιδί επιστρέφει μέσα από τη φρίκη , την καταστροφή και την απόγνωση... Ο Θεός χαίρεται όταν ένας μετανοημένος αμαρτωλός επιστρέφει. Στατιστικά δεν παρουσιάζει ενδιαφέρον, όμως ο Θεός δεν έδειξε να νοιάζεται για αριθμούς. Στα μάτια του Θεού, είναι ανεκτίμητη η επιστροφή ενός και μόνου αμαρτωλού που θα αναζητήσει τη συγχώρησή του, να τον κάνει να αφήσει το θρόνο του και να τρέξει προς αυτόν και να γεμίσει ο ουρανός με ουράνιες μελωδίες χαράς».

Βλέπουμε πόσο αρρωστημένη είναι η διάθεση του μεγάλου αδελφού. Ολόκληρο το χωριό ακούει τη μουσική και τρέχει να πάρει μέρος στη χαρά. Ο μόνος που μένει έξω είναι ο μεγάλος αδελφός και αυτό είναι αφύσικα ύποπτο. Με το να μην μπει αμέσως στο σπίτι του πατέρα του ο οποίος και διοργάνωσε τη γιορτή φανερώνει σε όλους πόσο αντιτίθεται στον πατέρα του, κάτι που για την κουλτούρα εκείνη είναι προσβλητικό. Είναι μια πράξη παρόμοια με εκείνην του νεώτερου γιου όπως τη βλέπουμε στην αρχή της παραβολής. Η ιστορία επαναλαμβάνεται, υπάρχει πάλι ένας άσωτος γιος. Ο πατέρας θα μπορούσε να τον είχε αγνοήσει ή να τον είχε τιμωρήσει. Αντίθετα και πάλι πηγαίνει προς το γιο του, ταπεινώνοντας τον εαυτό του μπροστά σε όλους και με ένα απροσδόκητο δείγμα αγάπης προσπαθεί να τον πείσει να πάρει μέρος στη γιορτή.

Ο μεγαλύτερος γιος δεν δείχνει τον παραμικρό σεβασμό στον πατέρα του. Αντίθετα τον κατηγορεί και του λέει ότι ο ίδιος νιώθει σαν σκλάβος και όχι σαν γιος. Μόλις έχει δημόσια ατιμάσει τον πατέρα του κι έχει το θράσος να λέει ότι ο ίδιος «ποτέ δεν έχει παρακούσει καμιά εντολή του». Δεν νιώθει μέρος της οικογένειας. Συναισθηματικά ανήκει σε διαφορετική κοινότητα. Αυτό που του δίνει περισσότερη χαρά είναι να τρώει και να πίνει με τους φίλους του κι όχι η επιστροφή του αδελφού του, ο οποίος ήταν νεκρός και αναστήθηκε. Είναι άλλα πράγματα αυτά που του δίνουν χαρά, όπως ένα κομμάτι κρέας που θα το απολαύσει με τους φίλους του. Ως εκκλησία, από πού προέρχεται η δική μας χαρά;

Θέματα προσευχής...

✽ Ας δοξάσουμε το Θεό και ας Τον ευχαριστήσουμε για ένα τουλάχιστον πράγμα που μας χάρισε τελευταία ή στη διάρκεια της περασμένης χρονιάς.

✽ Ας ευχαριστήσουμε τον Θεό για άτομα που μοιραζόμαστε την πίστη μας ή έχουν πιστέψει στο Χριστό ή που έχουν συνδεθεί με την εκκλησία μας την περασμένη χρονιά.

✽ Ας προσευχηθούμε για διακονίες που διαδίδουν το μήνυμα της χάρης και οργανώνουν ευαγγελιστικά προγράμματα ή δράσεις που μοιράζουν τον Λόγο του Θεού.

✽ Ας προσευχηθούμε για τις διακονίες που υπηρετούν τους ξένους και τους πρόσφυγες στην πατρίδα μας.

✽ Ας ευχαριστήσουμε το Θεό για εργάτες και διακονίες που μας εμπνέουν στη χριστιανική μας πορεία και ζωή.

✽ Για ξένους εργάτες που υπηρετούν σε διακονίες της κοινότητάς μας ποικιλότροπα και χρειάζονται ενθάρρυνση και στήριξη.

Για να γίνεις Πατέρας!

ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΕΒΔΟΜΑΔΑ ΠΡΟΣΕΥΧΗΣ

ΟΔΗΓΟΣ ΣΥΜΠΡΟΣΕΥΧΩΝ

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΣ ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΟΣ ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ

"Σηκώθηκε λοιπόν και ξεκίνησε να πάει στον πατέρα του. Και ενώ ήταν ακόμη μακριά, τον είδε ο πατέρας του, τον σπλαγχνίστηκε, έτρεξε τον αγκάλιασε σφιχτά και τον καταφιλούσε." (Λουκ. 15:20)

Ο Θεός θέλει να με βρει περισσότερο απ’ όσο θέλω να τον βρω εγώ. Δεν περιμένει μέχρι να γυρίσουμε στο σπίτι, να ζητήσουμε συγχώρηση, να παρακαλέσουμε και να υποσχεθούμε ότι θα είμαστε καλύτεροι στο μέλλον. 

Είναι Αυτός που πρώτος βγαίνει από το σπίτι και μας ανοίγει την αγκαλιά Του.
Η επιστροφή των άσωτων υιών θα μειωθεί ή ακόμα και θα σταματήσει αν η οικογένεια ή η εκκλησία δεν είναι προετοιμασμένη να τους δεχτεί. Ο πατέρας παράβλεψε όλα τα κοινωνικά μέτρα και έτρεξε προς τον γιο του, ενώ εκείνος ήταν ακόμα πολύ μακριά. Το έκανε αυτό για να τον προστατέψει από κουτσομπολιά, θυμό, ταπείνωση και την περιφρόνηση όλης της κοινότητας. Στη Μέση Ανατολή ένας άνδρας στη θέση του Πατέρα δεν τρέχει ποτέ. Το κάνει, όμως, για να προστατέψει τη ζωή του παιδιού του, ο οποίος διαφορετικά δεν θα ήταν αποδεκτός από την κοινότητα ή από το μεγάλο αδελφό του, τουλάχιστον ως νόμιμος γιος. Παρόλο που γύρισε πίσω ως δούλος, έχει μεγάλη σημασία για τον πατέρα να δει το γιο του να επιστρέφει στο σπίτι με όλα του τα δικαιώματα. Δείχνει σε όλους ότι ο γιος του είναι και πάλι ζωντανός. Ο πατέρας σφάζει ένα σιτευτό μοσχάρι και καλεί ολόκληρη την κοινότητα να έρθει και να δει το γιο του ντυμένο με την καλύτερη στολή του πατέρα του, να φοράει το δαχτυλίδι με τη σφραγίδα και να μοιραστούν όλοι μαζί τη χαρά του για την επιστροφή του.
Είτε είμαστε νεώτεροι είτε μεγαλύτεροι αδελφοί, πρέπει να καταλάβουμε ότι όλοι μας έχουμε κληθεί να είμαστε πατέρες. Δεν αρκεί να διαβάσουμε την παραβολή αυτή σαν μια ιστορία που αφορά τους γιους ή σαν μια διάλεξη στους Φαρισαίους σχετικά με τις σχέσεις τους προς τους αμαρτωλούς. Ούτε έχουμε κληθεί να επιλέξουμε στη θέση ποιου υιού βρισκόμαστε. Δεν είμαστε εδώ για να παραμείνουμε υιοί. Έχουμε κληθεί να αγαπούμε με την πατρική αγάπη του Θεού. Έχουμε κληθεί να γίνουμε πατέρες.

Θέματα προσευχής...

✽ Ας ζητήσουμε από το Θεό Πατέρα να μαλακώσει τις καρδιές μας για να μοιάσουν με τη δική Του καρδιά. Να είμαστε γεμάτοι από συμπόνια και ανιδιοτελή αγάπη. Ας ζητήσουμε από το Θεό να μας διδάξει να αγαπούμε όπως εκείνος αγαπά, γιατί μόνοι μας δεν μπορούμε να αγαπήσουμε μ’ αυτόν τον τρόπο.
✽ Ας ζητήσουμε από το Θεό να μας βοηθήσει να βγούμε έξω να προϋπαντήσουμε τους άσωτους υιούς μας, πριν ακόμα εκείνοι πλησιάσουν στο σπίτι.
✽ Ας ευλογήσουμε τους ηγέτες των εκκλησιών μας, ώστε να έχουν κι εκείνοι την ίδια στάση αποδοχής, ανιδιοτελούς αγάπης και σεβασμού απέναντι στους άλλους, όπως ο πατέρας της παραβολής.
✽ Ας προσευχηθούμε για τους άνδρες των εκκλησιών μας να αναπτύξουν αγάπη όπως αυτή που έχει ο Ουράνιος Πατέρας.
✽ Ας προσευχηθούμε για τους πατέρες της εκκλησίας μας. Όπου υπάρχει διαλυμένη σχέση πατέρα παιδιού υπάρχει πολύς πόνος. Ας προσευχηθούμε για τους πατέρες και για τη σχέση τους με τα παιδιά τους.
✽ Ας προσευχηθούμε για τα ιδρύματα της κοινότητάς μας που υπηρετούν τους ηλικιωμένους πατέρες και τις μητέρες μας, την Λωΐδα και τον Καλό Σαμαρείτη.
✽ Ας προσευχηθούμε για όλους εκείνους που είναι υπεύθυνοι για τα έντυπα της κοινότητάς μας: περιοδικά και βιβλία καθώς όλα τα χριστιανικά βιβλιοπωλεία που είναι «φάροι» πνευματικής μαρτυρίας που οδηγούν ασώτους πίσω στο σπίτι του Πατέρα.

Σημείο καμπής!

ΟΔΗΓΟΣ ΣΥΜΠΡΟΣΕΥΧΩΝ

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΣ ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΟΣ ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ

Τελικά συνήλθε και είπε: «Πόσοι εργάτες του πατέρα μου έχουν περίσσιο ψωμί, κι εγώ εδώ πεθαίνω της πείνας! Θα σηκωθώ και θα πάω στον πατέρα μου και θα του πω:" Πατέρα, αμάρτησα στο Θεό και σ’ εσένα· δεν είμαι άξιος πια να λέγομαι γιος σου· κάνε με σαν έναν από τους εργάτες σου". (Λουκάς 15:17 – 19)

Όταν τα παιδιά δεν στρέφονται στο Θεό ή όταν απομακρύνονται από την εκκλησία, οι γονείς συχνά κατηγορούν τον εαυτό τους, ότι δεν υπήρξαν αρκετά καλοί γονείς ως πιστοί. Είναι πολύ δύσκολο έργο το μεγάλωμα των παιδιών, γι’ αυτό ακριβώς πρέπει να στηριζόμαστε στη χάρη του Θεού η οποία σκεπάζει όλες μας τις αμαρτίες. Τα παιδιά θα βρουν το δρόμο για το σπίτι του αληθινού Πατέρα. Όμως πολλοί γονείς δεν μπορούν να συγχωρήσουν τον εαυτό τους για τις δικές τους αποτυχίες.

Μεγάλο πρόβλημα στις σχέσεις των άσωτων γιων δημιουργείται όταν τους εγκαταλείπουμε και δεν προσευχόμαστε με πίστη στο Θεό γι’ αυτούς. Παρακάτω μπορούμε να δούμε κάποιες οδηγίες για μια νέα ελπίδα μέσω της προσευχής.

Το ταξίδι της επιστροφής

Όταν παρατηρούμε το ταξίδι της επιστροφής στον πατέρα, μπορούμε να βρούμε εννέα θέματα προσευχής. Κάποια απ’ αυτά μπορούν να χρησιμοποιηθούν στην προσευχή μας για τους δικούς μας άσωτους γιους, που μπορεί να είναι οι σύζυγοί μας, τα παιδιά μας, ή οι γονείς μας που είτε έχουν απομακρυνθεί από το Θεό είτε δεν τον γνωρίζουν ακόμα.

● Η κατάσταση στην οποία βρίσκει τον εαυτό του, είναι πέρα από το δικό του έλεγχο.

● Βλέπει τις πραγματικές του ανάγκες και παρ’ όλες τις προσπάθειές του δεν μπορεί να τις καλύψει (εδ. 14 και 17).

● Έχει το χρόνο (μέσα στη μοναξιά του) να αρχίσει να σκέφτεται και να αναγνωρίζει τι του συμβαίνει και σε ποια κατάσταση βρίσκεται.

● Θυμάται τις ευλογίες του σπιτιού του πατέρα του.

● Αρχίζει να βλέπει τα πράγματα όπως πραγματικά είναι. Προσευχόμαστε για ένα πνεύμα αποκάλυψης (Εφεσ. 1:17) και αλήθειας (Ιωάν. 16:13), ώστε να μπορέσει να δει (Λουκ. 4:16) και να ελευθερωθεί από το ψέμα και την απάτη.

● Αναγνωρίζει ότι ήταν λάθος αυτό που έκανε. Προσευχόμαστε το Άγιο Πνεύμα να ελέγξει για τις αμαρτίες (Ιωάν. 16:8).

● Αντιδράει με μια ταπεινή και μετανιωμένη καρδιά. Προσευχόμαστε η καρδιά του να είναι σαν του Δαβίδ (Ψαλμ. 51).

● Θυμάται (ή του αποκαλύπτεται) τον αληθινό χαρακτήρα του πατέρα. Προσευχόμαστε χρησιμοποιώντας το Λόγο του Θεού, (π.χ. Αριθμοί 14:18α, Ρωμ. 8:38-39.)

● Έχει το κουράγιο να επιστρέψει στον Πατέρα. Προσευχόμαστε να δει τον Ιησού σαν «Την Οδό» (Ιωάν. 14:6).

Θέματα προσευχής...

✽ Ας προσευχηθούμε για γονείς που δεν ξέρουν τι να κάνουν με τα παιδιά τους.

✽ Ας ενθαρρύνουμε τους γονείς που τα παιδιά τους έχουν εγκαταλείψει το Θεό, να μιλήσουν για τα συναισθήματά τους και μετά να προσευχηθούμε γι’ αυτούς. Ας προσευχηθούμε για τους γονείς των μικρών παιδιών της εκκλησίας. Να μην στηρίζονται μόνο στον εαυτό τους για την ανατροφή των παιδιών τους, αλλά να στηρίζονται στο Θεό που γνωρίζει ακριβώς τις ανάγκες των παιδιών.

✽ Ας προσευχηθούμε για απελευθέρωση από αισθήματα ενοχής και έλλειψης συγχωρητικότητας απέναντι στον εαυτό μας.

✽ Ας προσευχηθούμε για διακονίες και εργάτες που υπηρετούν παιδιά, και όλα τα κατασκηνωτικά προγράμματα της κοινότητάς μας.

✽ Ας προσευχηθούμε για τους δασκάλους των Κυριακών Σχολείων και όλους εκείνους που «φυτεύουν» τον σπόρο της πίστης στη ζωή των παιδιών μας.

Τα πάντα σπαταλήθηκαν!

ΟΔΗΓΟΣ ΣΥΜΠΡΟΣΕΥΧΩΝ

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΣ ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΟΣ ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ

«Ύστερα από λίγες ημέρες ο μικρότερος γιός τα μάζεψε όλα κι έφυγε σε χώρα μακρινή. Εκεί σκόρπισε την περιουσία του κάνοντας άσωτη ζωή. Όταν τα ξόδεψε όλα, έτυχε να πέσει μεγάλη πείνα στη χώρα εκείνη, και άρχισε κι αυτός να στερείται. Πήγε λοιπόν κι έγινε εργάτης σε έναν από τους πολίτες εκείνης της χώρας, ο οποίος τον έστειλε στα χωράφια του να βόσκει χοίρους. Έφτασε στο σημείο να θέλει να χορτάσει με τα ξυλοκέρατα που έτρωγαν οι χοίροι, αλλά κανένας δεν του έδινε. (Λουκάς 15: 13-16)

Η πατρική καρδιά λαχταράει αδιάκοπα την επιστροφή των παιδιών του στο πατρικό σπίτι. Λαχταράει να τους μιλήσει και να τους προειδοποιήσει για όλους εκείνους τους κινδύνους που θα συναντήσουν. Θα επιθυμούσε τόσο πολύ να τους πείσει πως οτιδήποτε αναζητούν να βρουν αλλού, μπορούν να το βρουν στο ίδιο τους το σπίτι. Πόσο πολύ λαχταράει να τους ελκύσει στην πατρική αγκαλιά, να τους έχει κοντά του ώστε να μην πληγωθούν. Όμως η αγάπη του είναι τόσο πλατειά που δεν κάνει κάτι από όλα αυτά. Δεν μπορεί να τους υποχρεώσει να κάνουν ό,τι θέλει εκείνος. Τους δίνει τη δυνατότητα να απορρίψουν την αγάπη. Ο πατέρας θέλει να είναι ελεύθερα τα παιδιά του. Η ελευθερία αυτή περιλαμβάνει την δυνατότητα να φύγουν από το σπίτι του πατέρα, χάνοντας τα πάντα.
Σιγά-σιγά ο μικρότερος γιός βρίσκει τον εαυτό του μέσα σε μια κόλαση. Δέχεται να κάνει το πιο ταπεινωτικό επάγγελμα. Δεν μπορούσε να χορτάσει ακόμα κι αν έτρωγε όσα ξυλοκέρατα μπορούσε να βρει. Σε μια χώρα που υπάρχει πείνα δεν μπορεί κανείς ούτε να ζητιανέψει. Βρίσκει λοιπόν τον εαυτό του σε απόγνωση και φοβάται ότι θα πεθάνει από την πείνα.

Αιτήματα Προσευχής:

Υπάρχουν πολλοί άνθρωποι που έχουν απαρνηθεί τον Θεό ή που δεν Τον αναζητούν και δεν έχουν οικονομικά προ βλήματα – το αντίθετο μάλιστα. Εξωτερικά φαίνεται πως η ζωή τους κυλάει πολύ ωραία σε σημείο που κάποιοι από εμάς να τους ζηλεύουμε. Το να φύγει όμως κάποιος από το πατρικό του να απαρνηθεί τον Θεό, είναι κάτι πολύ βαθύτερο. Δεν έχει πλέον δικό του σπιτικό και πρέπει να το αναζητήσει σε ολόκληρο τον κόσμο. Γιατί μόνο εκεί μπορεί να ακούσει τη φωνή του πατέρα να λέει, «Αυτός είναι ο αγαπημένος μου γιός στον οποίον ευαρεστούμαι»

✽ Ας αναζητήσουμε με προσευχή όσοι έχουμε απομακρυνθεί από το σπίτι του πατέρα. Πού ψάχνουμε αποδοχή από τους άλλους μέσω των επιτυχιών μας ενώ αντιδρούμε με θυμό στην κριτική; Σε ποια σημεία συγκρίνουμε τους εαυτούς μας με τους άλλους; Και ποια πράγματα μας εμποδίζουν να αναπαυτούμε στην αγκαλιά του Πατέρα;

✽ Ας προσευχηθούμε για τις μητέρες και τους πατέρες μας. Ας ψάξουμε να δούμε πόσο έχουμε απομακρυνθεί από αυτούς και πόσο έχουν εκείνοι απομακρυνθεί από εμάς. Ας ευχαριστήσουμε το Θεό για τους γονείς μας και ας συμφιλιωθούμε μαζί τους αν υπάρχει τέτοια ανάγκη.

✽ Ας προσευχηθούμε για εκείνους που είναι γύρω μας, εκείνους που χαραμίζουν τις ικανότητές και τα χαρίσματά τους σε ανούσια πράγματα επειδή δεν γνωρίζουν το Θεό.
Ας προσευχηθούμε ο Θεός να τους χρησιμοποιήσει για το δικό του σκοπό.

✽ Ας προσευχηθούμε για την ηγεσία των εκκλησιών μας, τους ποιμένες, πρεσβυτέρους και διακόνους.
✽ Ας προσευχηθούμε για όλες τις διακονίες που υπηρετούν την οικογένεια, τους φοιτητές, τα νεαρά ζευγάρια....

*** Ας προσευχηθούμε να σηκώσει ο Θεός στην Ελλάδα αποστόλους και προφήτες για να: 
(1) Μεταφέρουν τη Φωνή Του στο 'τώρα', τι δηλαδή ο Θεός λέει σήμερα για το παρόν και το άμεσο ή μακρύτερο μέλλον; (2) Φανερώσουν τη δύναμη της αγάπης Του προς κάθε χαμένο, πονεμένο και δέσμιο άνθρωπο με σημεία και τεράστια! (Αυτό το αίτημα το προσθέτει η Εκκλησία μας)

"Ζητώντας την επιστροφή των ‘ασώτων’ γιών (και κοριτσιών)…."

3-10 Ιανουαρίου 2016

ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΕΒΔΟΜΑΔΑ ΠΡΟΣΕΥΧΗΣ

ΟΔΗΓΟΣ ΣΥΜΠΡΟΣΕΥΧΩΝ

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΣ ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΟΣ ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ

.....Αν πρόκειται να υπάρξει πνευματική αφύπνιση στα έθνη μας και ιδιαίτερα στις εκκλησίες μας, δεν πρόκειται να συμβεί χωρίς τη χαρά της προσευχής που θα έχει σημαντική θέση στην πνευματική μας διαδρομή.

Η Ευρωπαϊκή Εβδομάδα Προσευχής είναι απλά μια ακόμα ευκαιρία να εμβαθύνουμε στην προσευχή σαν άτομα και σαν εκκλησία.

Για το λόγο αυτό, στη διάρκεια της εβδομάδας καλό θα ήταν να προετοιμάζαμε τις συναθροίσεις μας με τέτοιο τρόπο ώστε τα λόγια που θα ειπωθούν να βγαίνουν μέσα από την καρδιά, ενώ το Άγιο Πνεύμα θα εργάζεται. Λιγότερο κήρυγμα, περισσότερη προσευχή.

Ολόκληρη η εβδομάδα προσευχής εστιάζει στην παραβολή του άσωτου γιού. Παράλληλα με την πνευματική περισυλλογή πάνω στην περικοπή, που είναι μια μεγάλη πρόκληση για όλους, αυτός ο οδηγός προσευχής είναι αφιερωμένος ιδιαίτερα σε προσευχή για ανθρώπους που έχουν απομακρυνθεί από την εκκλησία ή από τον Θεό.

Ας αρχίσουμε τη χρονιά προσευχόμενοι μαζί!!!

Thomas Bucher

Γενικός Γραμματέας 

Του Ευρωπαϊκού Ευαγγελικού Συνδέσμου

*********************************************************************************

Χαμένος

«Τους είπε επίσης ο Ιησούς : ‘Κάποιος άνθρωπος είχε δύο γιούς. Ο μικρότερος απ’ αυτούς είπε στον πατέρα του: ΄Πατέρα, δώσε μου το μερίδιο της περιουσίας μου που μού αναλογεί’. Κι εκείνος τους μοίρασε την περιουσία.» (Λουκάς 15:11-12)

Άνθρωποι από το Μαρόκο και την Ινδία, μέχρι την Τουρκία και το Σουδάν ρωτήθηκαν για τις κληρονομικές συνέπειες αυτού του αιτήματος του γιού, ενώ ο πατέρας του ήταν ακόμα στη ζωή. Η απάντηση ήταν πάντα η ίδια και ήταν κάπως έτσι.

«Ζήτησε ποτέ κάποιος από το χωριό σου κάτι τέτοιο»;

«Ποτέ»!

«Θα μπορούσε ποτέ κάποιος να έχει ένα τέτοιο αίτημα»;

«Αυτό είναι αδύνατο»!

«Αν κάποιος το έκανε τι θα του συνέβαινε»;

«Ο πατέρας θα τον χτυπούσε»!

«Γιατί»;

«Επειδή ένα τέτοιο αίτημα δείχνει ότι ο γιός θέλει να πεθάνει ο πατέρας του.»

Αυτό που έκανε ο νεώτερος γιός ήταν πολύ σοβαρό. Όχι μόνο απέναντι στον πατέρα και την οικογένειά του, αλλά και απέναντι στην κοινότητα όπου ζούσε. Η κοινότητα θα ήταν υποχρεωμένη να τον απορρίψει εξαιτίας του ανήκουστου αυτού αιτήματός του, της ρευστοποίησης δηλαδή της ακίνητης περιουσίας του που του ανήκε, επειδή αυτή η πράξη ατίμαζε ό,τι ήταν ιερό γι’ αυτούς. Όλοι περίμεναν ότι ο πατέρας θα τιμωρούσε τον γιό του, όμως εκείνος τον αγαπούσε πολύ κι εκπλήρωσε το αίτημά του. Του έδωσε όχι μόνο μέρος της κληρονομιάς του, αλλά του έδωσε και το δικαίωμα να το χρησιμοποιήσει. Ο μεγαλύτερος γιός, από την άλλη, θα έπρεπε κανονικά να απορρίψει το δικό του μερίδιο της κληρονομιάς, να επιπλήξει το νεώτερο αδελφό του και να προσπαθήσει να τον συμφιλιώσει με τον πατέρα του. Παρόλο που μισούσε τον μικρότερο αδελφό του, ήταν δική του ευθύνη να προσπαθήσει να συμφιλιώσει τον πατέρα με τον αδελφό του. Παρόλα αυτά παραμένει σιωπηλός. Η σιωπή του καθώς και η αποδοχή της δικής του κληρονομιάς δεν φανερώνουν μόνο την κακή σχέση που είχε με τον αδελφό του, αλλά επιπλέον φανερώνουν την καταστρατήγηση της δικής του σχέσης με τον πατέρα του. Είναι και οι δυο χαμένοι. Και οι δύο αποτυγχάνουν και δεν μπορούν να ζήσουν μαζί, ενώ η σχέση τους με τον πατέρα τους είναι το ίδιο κακή.

Θέματα προσευχής….

• Υπάρχουν πολλοί άνθρωποι που εγκαταλείπουν τις οικογένειες και τις εκκλησίες τους, επειδή πιστεύουν ότι μπορούν κάπου αλλού να βρουν αυτό που ψάχνουν. Ας προσευχηθούμε ώστε οι γονείς και οι εκκλησίες να αφήσουν ελεύθερα τα άτομα αυτά και να έχουν την ακλόνητη ελπίδα ότι τα άτομα αυτά θα βρουν το δρόμο της επιστροφής τους στο Θεό.

• Ας προσευχηθούμε για γνήσια ελευθερία μέσα στην εκκλησία. Για σεβασμό στις ανάγκες των ανθρώπων που προσπαθούν να είναι ο εαυτός τους και που αναζητούν αγάπη και μια ζεστή αγκαλιά. 

• Ας προσευχηθούμε για εκείνους που μας εγκατέλειψαν, εκείνους που μας μισούν, για τους εχθρούς μας, και για εκείνους που μας κρίνουν. Για ανθρώπους που ήταν δικοί μας και μας πλήγωσαν, τόσο στην οικογένειά μας, όσο και στην εκκλησία μας.

• Ας προσευχηθούμε για εκείνους που δεν νοιώθουν άνετα στις διάφορες εκκλησίες που επισκέπτονται, να μπορέσουν να εγκλιματιστούν και να νοιώσουν άνετα.

• Ας προσευχηθούμε για τις εκκλησίες μας να είναι χώροι όπου οι άνθρωποι θα βρίσκουν πατρική αγάπη και θαλπωρή.

• Ας προσευχηθούμε για διακονίες που δουλεύουν με τους ‘ασώτους’, τους εξαρτημένους, και με ανθρώπους που έχουν γυρίσει την πλάτη τους στον Θεό.